Od klimatskog skeptika do "vernika"

Grafikon koji poredi njegove nalaze sa postojećim podacima

PHOTO:Stock

Ričard Miler, fizičar sa Berklija i samoproklamovani klimatski skeptik odlučio je 2010. godine da u okviru projekta pod nazivom Berkeley Earth Surface Temperature (BEST) razmotri klimatske podatke koji navodno pobijaju tvrdnje o globalnom zagrevanju

Miler je počeo sa projektom analiziranja temperaturnih merenja nedugo nakon afere Climategate koja je izbila curenjem podataka o klimatskim promenama prema kojima su naučnici navodno krili podatke da bi zaštili teoriju o uticaju čoveka na klimatske promene.

Njegovi postavljeni ciljevi su bili prosti. On i njegov tim su pretražili i reanalizirali klimatske podatke i sve svoje proračune i metode stavil na uvid javnosti na sajtu berkeleyearth.com.

Skeptici su sa oduševljenjem pozdravili tu najavu.

“Spreman sam da prihvatim šta god rezultati pokažu, čak iako dokažu da je moja premisa pogrešna”, napisao je Antoni Vats, bloger koji je kritikovao kvalitet meteoroloških podataka stanica u Sjedinjenim Državama.

Fondacija velikog američkog industrijalca Čarlsa G. Koha je čak dala Mileru 150.000 dolara za projekat, a teško da se za braću Koh može reći da su veliki ljubitelji popularne nauke, piše Washington Post.

Međutim, Milerov tim je na žalost mnogih klimatskih skeptika koji su sa nestrpljenjem čekali rezulate istraživanja morao da objavi da su potvrđena osnovna načela klimatske nauke. Još u martu, Miler je rekao Komitetu za nauku i tehnologiju Predstavničkog doma da su, suprotno njegovim očekivanjima, postojeći klimatski podaci “odlični”.

“Vidimo da je trend globalnog zagrevanja veoma sličan sa prethodnim izveštajima drugih grupa”.

Prošle nedelje je tim BEST objavio veliki broj novih dokumenata koji potvrđuju da se planeta sve više zagreva.

U zaključku izveštaja se kaže: “Globalno zagrevanje je stvarnost”. 

BEST tim je pokušao da na naučno validan način ispita veliki broj skeptičnih tvrdnji, kako bi proverio njihovu tačnost. Na primer, ispitali su tvrdnje o “toplotnom efektu urbanog ostrva” blogera Vatsa, koji je tvrdio da je većina podatka meteroloških stanica pogrešna jer se bazira na temperaturama izmerenim u gradskim sredinama.  

Kako su gradovi prirodno topliji od ruralnih područja, jer građevinski materijal upija više toplote, konačni temperaturni zbir bi bio previsok, kao iluzija izazvana velikom urbanizacijom. Miler je tako odlučio da izmeri ukupnu temperaturu samo iz onih meteoroloških stanica u ruralnim delovima ali se ispostavilo da se podaci poklapaju.     

Američki stručnjak je prikupio podatke od 1800. do danas iz 15 izvora, koji, između ostalih, uključuju britanske i američke meteorološke agencije i Svetsku meteorološku organizaciju.

BEST zaključuje da su temperature tla od 50-ih porasle za jedan stepen Celzijusa, što se u velikoj meri podudara sa tri postojeća istraživanja – NASA-e GISTEMP-a, GHCN-a, Američke nacionalne okeanske i atmosferske uprave i britanskog HadCRU-a. Ipak, porast temperature zemlje za jedan stepen pokazuje samo zagrejavanje nad kopnom i još uvek ne predstavlja pravu globalnu procenu.

BEST je tako otkrio da ne postoje statistički značajne razlike između pravilno i nepravilno postavljenih stanica kada je reč o trendovima.

Neki klimatski stručnjaci pozdravili su novu studiju. Fil Džons sa Univerziteta East Anglia u Norviču u Velikoj Britaniji kaže da oni samo potvrđuju njihove rezultate prema kojima je uticaj urbanih “vrućih ostrva” na globalne temperature minimalan.

Majkl Man sa Univerziteta Penn State smatra da je dobro to što su rezultati nove studije istovetni sa onima do kojih su i svi drugi došli.

“Mislim da je korisno videti da je čak i kritičar poput Milera, nakon podrobnijih istraživanja, otkrio da su klimatske analize pouzdane', rekao je.

Neki klimatolozi odbili su komentarišu zaključke BEST-a pre nego što naučni rezultati budu i službeno objavljeni.